Οι Θηβαίοι Διόσκουροι και το τείχος με τις επτά πύλες

Οι Θηβαίοι Διόσκουροι και το τείχος με τις επτά πύλες. Ύστερα από την εξόντωση του βασιλιά Λύκου και της συζύγου του κυβερνήτης της Θήβας έγινε ο Ζήθος («Οι Θηβαίοι Διόσκουροι, Ζήθος και Αμφίων»). Ο δίδυμος αδερφός του Αμφίονας είχε διαφορετικό ρόλο. Υμνούσε τους θεούς με τη λύρα του και είχε τη δύναμη να εξουσιάζει τα δέντρα και τις πέτρες και να δημιουργεί. Έπαιζε τη λύρα του και από τη μελωδία τα δέντρα ξεριζώνονταν από τη γη για να πάνε από μόνα τους στους ξυλουργούς. Και οι πέτρες έμπαιναν μόνες τους στη σειρά για να χτίσουν το τείχος με τις επτά πύλες. Αριθμός συμβολικός από τις επτά χορδές της λύρας του Αμφίονα.


Το τείχος με τις επτά πύλες | Η μοίρα του Αμφίονα

Ο Αμφίονας πήρε για γυναίκα του τη Νιόβη. Την πανέμορφη κόρη του βασιλιά Τάνταλου της Φρυγίας. Ο γάμος τους όμως δεν στάθηκε τυχερός. Το ζευγάρι όπως έχουμε ήδη αναφέρει έχασε και τα έξι του παιδιά από τα βέλη του Απόλλωνα και της Άρτεμις εξαιτίας της αλαζονείας της Νιόβης («Η Νιόβη ως η πρώτη γυναίκα του ανθρώπινου γένους»). Ο Αμφίονας μπροστά στη δυστυχία του θέλησε να εκδικηθεί τον Απόλλωνα για το χαμό των παιδιών του. Προσπάθησε να γκρεμίσει το ναό του και γι αυτό ο Απόλλωνας τον σκότωσε.

Στη Θήβα οι Θηβαίοι Διόσκουροι Αμφίονας και Ζήθος θάφτηκαν μαζί και λατρεύτηκαν ως ήρωες. Ήταν για τους Θηβαίους οι αθάνατοι θεϊκοί καβαλάρηδες.

ονειροκριτης ταρωτω oneirokritis taroto

Το τείχος με τις επτά πύλες | Η Αντιόπη γίνεται μαινάδα

Η Αντιόπη σύμφωνα με το μύθο δεν παρέμεινε στη Θήβα αλλά έγινε μία περιπλανώμενη γυναίκα. Μετατράπηκε δηλαδή σε μαινάδα («Οι συντρόφισσες του Διονύσου»). Φαίνεται ότι ο Διόνυσος την τιμώρησε επειδή εξαιτίας της η Δίρκη δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει θυσία προς εκείνον επάνω στο βουνό. 

Την Αντιόπη αφηγούνταν ότι τη βρήκε να περιπλανιέται ο Φώκος, από τον οποίο πήρε το όνομά της η περιοχή της Φωκίδος. Ο Φώκος περιμάζεψε τη μαινάδα και τη φρόντισε. Κατάφερε να τη γιατρέψει από την ασθένεια  της τρέλας και να την κάνει γυναίκα του. Μετά το θάνατο τους, Αντιόπη και Φώκος, θάφτηκαν σε κοινό τάφο στην Τιθοραία Φωκίδος. Διηγούνταν ότι όταν ο Ήλιος έμπαινε στον αστερισμό του ταύρου, οι Τιθορείς έκλεβαν χώμα από τον τάφο των Θηβαίων Διόσκουρων και το έριχναν επάνω στον τάφο της μητέρας τους.

Το είχαν για καλό. Συνέδεαν την κίνηση αυτή με την ευφορία της δική τους γης για εκείνη τη χρονιά έναντι της γης των Θηβαίων. Το γεγονός ότι συνήθιζαν να το κάνουν εκείνη τη χρονική περίοδο δείχνει πόσο συνέδεαν την Αντιόπη με ένα θείο ταύρο, τον Δία ή το Διόνυσο. Ακόμη και μετά το θάνατό της.