Ο Αχελώος και οι Σειρήνες

Ο Αχελώος ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Ο Όμηρος συγκαταλέγει την ύπαρξή του στην αρχή του παντός πριν ακόμη και από τον Ωκεανό. Όλη η υδάτινη φύση θα μπορούσε να ξεπηδά από τον Αχελώο. Ο θεός αυτός ήταν από τη μέση και κάτω ψάρι και στο κεφάλι είχε κέρατα. Ένα από αυτά του έσπασε ο Ηρακλής όταν πάλεψε μαζί του. Από τις σταγόνες του αίματος που πέσανε από το τραυματισμένο κέρατο γεννήθηκαν οι Σειρήνες.

Οι Σειρήνες ήταν αρσενικές και θηλυκές θεότητες με ανθρώπινο κεφάλι, σώμα πτηνού με γαντζωτά νύχια και ωοειδές σχήμα. Είχαν κλίση προς τη μουσική και έπαιζαν διάφορα μουσικά όργανα, όπως λύρα ή αυλό, γεγονός που τους συνέδεε με τις Μούσες.  Στις Σειρήνες άρεσε επίσης να τραγουδούν.

Οι Σειρήνες λέγεται ότι υπηρετούσαν την Περσεφόνης. Και πως μάγευαν με το τραγούδι τους όσους ετοιμάζονταν για τον Κάτω Κόσμο οδηγώντας τους κοντά της. Σα να γλύκαιναν με τη φωνή τους τη σκληρότητα του αποχωρισμού τις επίγειας ζωής και την είσοδό τους στο βασίλειο του Άδη. Σα να μαλάκωναν το μαρτύριο του θανάτου.

Οι αντρικές Σειρήνες αναλάμβαναν να απαλύνουν τον πόνο των γυναικών που ετοιμάζονταν να μπουν στο βασίλειο των νεκρών.

Οδυσσέας και Σειρήνες

Τι μας διηγείται όμως ο Οδυσσέας για τις Σειρήνες;

Η Κίρκη τον είχε προειδοποιήσει να αποφύγει τη φωνή των μαγευτικών Σειρήνων. Ξάπλωναν στα ανθισμένα λιβάδια για να τραγουδήσουν με συνοδεία τα όργανά τους. Εκείνος για να το πετύχει αυτό βούλωσε τα αυτιά των ναυτικών του και έδωσε εντολή στο πλήρωμα να τον δέσει σφιχτά στο κατάρτι.

Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια των Σειρήνων προς τον Οδυσσέα:
«Έλα κοντά μας. Πολυτραγουδισμένε Οδυσσέα, συ μεγάλη δόξα των Ελλήνων. Σταμάτησε το πλοίο σου για να ακούσεις τη φωνή μας. Κανείς δεν προσπέρασε από δω με το πλοίο του, χωρίς να ακούσει το τραγούδι μας! Κυλάει σα μέλι από το στόμα μας! Όποιος τ’ άκουσε έφυγε ευχαριστημένος κι από πρώτα πιο σοφός. Γιατί εμείς ξέρουμε τι υπέφεραν στην Τροία οι Έλληνες για χατήρι των θεών. Και εμείς ξέρουμε τι συμβαίνει πάντα και παντού πάνω στη γη!»

Ο Οδυσσέας ακούγοντας τα λόγια τους ήθελε να τρέξει κοντά τους. Τα δεσμά του δεν του το επέτρεψαν. Με τα τεχνάσματα αυτά εκείνος οι σύντροφοί του κατάφεραν να υπερκεράσουν το εμπόδιο των Σειρήνων και να γλιτώσουν από βέβαιο θάνατο. Αυτό όμως σήμαινε το αντίθετο για εκείνες τις θεότητες. Ο ρόλος τους ήταν να υπηρετούν το θάνατο και εάν δεν κατάφεραν να ολοκληρώνουν κάθε φορά την αποστολή τους, δηλαδή να οδηγούν τους περαστικούς ναυτικούς στα δίχτυα τους έπρεπε εκείνες να πεθάνουν. Όταν λοιπόν ο Οδυσσέας και το πλήρωμά του σώθηκαν από το τραγούδι τους οι Σειρήνες αυτοκτόνησαν.

Οι θεότητες αυτές δεν είναι όμως μόνο προάγγελοι θανάτου. Είναι και θεές του έρωτα. Το ωοειδές σχήμα τους εξέπεμπε κάτι ερωτικό. Συχνά εμφανίζονταν στις απεικονίσεις να πλαγιάζουν με θνητούς ή να τους σφίγγουν πάνω τους και να τους μεταφέρουν με χρυσά φτερά στον ουρανό.

Όλη η Ελληνική Μυθολογία από την Αρχή! ΕΔΩ

Η Ελληνική Μαγεία ζωντανεύει στο Ταρωτώ Μαντικές Τέχνες ΕΔΩ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here