Η Νιόβη ως η πρώτη γυναίκα του ανθρώπινου γένους

Έχουμε ήδη αναφέρει ότι ο Αλκομενεύς, ο οποίος βγήκε μέσα από τη λίμνη Κωπαΐδα διεκδικούσε τον τίτλο του πρώτου ανθρώπου που γεννήθηκε στη γη («Το ανθρώπινο γένος, Η αρχή Α μέρος»). Για τον Αλκομενεύς στη Βοιωτία λένε ότι η πρώτη γυναίκα του ήταν η Νιόβη. Κι ότι από αυτό το ζευγάρι δημιουργήθηκε το ανθρώπινο γένος. Κόρη της Νιόβης ήταν η Μελία. Θυμίζουμε ότι για τις Νύμφες Μελίες έλεγαν ότι ήταν τα δέντρα που από τους καρπούς τους γεννήθηκαν οι πρώτοι άνθρωποι.

Απόγονος μίας Μελίας, σύμφωνα με διηγήσεις από το Άργος, ήταν ο Φορωνεύς. Αυτός ήταν και ο πρώτος άνδρας που δημιούργησε την κοινωνία των ανθρώπων και χρησιμοποίησε τη φωτιά στις θυσίες του προς τους θεούς. Ο Φορωνεύς αξιοποίησε επίσης το δώρο της φωτιάς που έφερε από τον ουρανό και στο σιδηρουργείο του για την κατασκευή όπλων. Ό,τι έφτιαχνε και ό,τι θυσίαζε το αφιέρωνε στην Ήρα. Γι αυτό το λόγο ο Δίας τον έκανε βασιλιά.

Στο Άργος η Νιόβη αναφέρεται και ως γυναίκα ή μητέρα του Φορωνέα. Επίσης, λένε ότι ήταν η πρώτη θνητή που αγάπησε ο Δίας. Μάλιστα, σύμφωνα με τις τοπικές διηγήσεις η Νιόβη χάρισε του Δία δύο γιους, τον Άργο και τον Πελασγό, τους πρώτους κάτοικους της περιοχής. 

ρωτα το ταρωτω
Η Νιόβη | Ο ανταγωνισμός της Νιόβης με τη Λητώ και η τιμωρία της

Η Νιόβη αναφέρεται επίσης στην ελληνική μυθολογία ως πολύ καλή φίλη της Λητούς (H Λητώ | Ελληνική Μυθολογία). Η δυνατή φιλία τους αναφέρεται την περίοδο που άνθρωποι και θεοί ζούσαν αρμονικά μεταξύ τους. Ο ανταγωνισμός των δύο γυναικών ξεκίνησε όταν η Νιόβη άρχισε να περηφανεύεται ότι είχε κάνει πολλά παιδιά, έξι αγόρια και έξι κορίτσια. Αντίθετα η Λητώ είχε μόνο δύο. Τα δίδυμα παιδιά του Δία, τον Απόλλωνα και την Άρτεμις. Η αλαζονεία της Νιόβης και η κόντρα με την Λητώ είχε ως αποτέλεσμα ο Απόλλωνας να εξαφανίσει με τα βέλη του τους έξι γιους και η Άρτεμις με τη σειρά της τις έξι θυγατέρες.

Τα πτώματα των νεκρών παιδιών της Λητούς κείτονταν μέσα στα αίματα για εννέα ημέρες. Όποιος θνητός προσπαθούσε να τους θάψει ο Δίας τον μεταμόρφωνε σε πέτρα. Τελικά, οι ίδιοι οι θεοί, τη δέκατη μέρα, ανέλαβαν την ταφή τους δίνοντας τέλος στο μαρτύριο της Νιόβης. Η δύστυχη μάνα από το μεγάλο πόνο της και το βαρύ της πένθος μεταμορφώθηκε σε βράχο και έγινε τμήμα της οροσειράς Σίπυλο στη Μικρά Ασία. Αυτή ήταν και η τιμωρία της από τους θεούς για το αμάρτημα της. Για το βράχο αυτόν η παράδοση αναφέρει ότι δάκρυζε νύχτα μέρα. Κι ότι αυτά ήταν τα δάκρυά από τα μάτια της Νιόβης που συνέχιζε να κλαίει τα αδικοχαμένα παιδιά της.

Μέντιουμ Άρης
Μέντιουμ Άρης
Η Νιόβη | Άλλες αφηγήσεις

Άλλοι αφηγητές αναφέρουν ότι η Νιόβη δεν είχε μονάδα δώδεκα σε αριθμό παιδιά αλλά πολλά περισσότερα, κάπου στα είκοσι. Από αυτά το μόνο που γλίτωσε τον άδικο θάνατο ήταν η Χλωρίδα. Η θυγατέρα της Νιόβης που σώθηκε έκανε αργότερα ένα γιο, τον Νέστορα. Στον Νέστορα, σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Απόλλωνας χάρισε τα χρόνια που στέρησε από τους θανατωμένους γιους της Νιόβης και έτσι έγινε πολύχρονος.