Μυστήριο Και Γνώση 

Παγκόσμια Μυθολογία – Το πάνθεον των θεών

Η Γη, η Θάλασσα και ο Ουρανός

Θεωρούμε δεδομένο ότι ο ήλιος θα ανατέλλει κάθε πρωί, αλλά σύμφωνα με τις πεποιθήσεις των πρώτων πολιτισμών, τίποτα στη φύση δε συνέβαινε τυχαία ή χωρίς να κρύβει μια κινητήρια δύναμη. Για να ανατέλλει ο ήλιος, έπρεπε να τον οδηγήσει στον ουρανό κάποιος θεός, ο ίδιος τον κατεύθυνε και στη δύση. Αν ο θεός αποφάσιζε διαφορετικά, το σκοτάδι θα διαρκούσε για πάντα. Αντίστοιχα , ένας θεός της θάλασσας συγκρατούσε τα κύμματα και ένας θεός της βροχής έστελνε στη γη το νερό από το οποίο εξαρτιόνταν η ζωή. Ωστόσο, αυτά τα πανίσχυρα όντα έκαναν ότι έκαναν κυρίως για να ικανοποιούν τους εαυτούς τους. Μερικές φορές παραμελούσαν τα καθήκοντα τους, με καταστροφικές συνέπειες. Οι Έλληνες πίστευαν ότι ο Φαέθων , ο γιος του Ηλίου, έχασε τον έλεγχο του πύρινου άρματος και έβαλε φωτιά στη γη. Οι Ίνουίτες της Αρκτικής, στη Βόρεια Αμερικής, θεωρούσαν πολύ σημαντικό να ευχαριστούν τον Ιγκαλούκ, το περίφημο πνεύμα της σελήνης και κυνηγό του ουρανού. Επέστρεφαν με μαγικά μέσα στις ψύχες των πλασμάτων που σκότωναν για το κρέας ή για τη γούνα τους.

Ο Παγωμένος Γίγαντας

Στην αρχή του κόσμου υπήρχαν δύο βασίλεια το ένα της φωτιάς και το άλλο της ομίχλης και του πάγου. Ανάμεσα τους υπήρχε μια τεράστια έκταση που ονομάζονταν Απέραντο Χάσμα. Κάποια στιγμή, μια μικρή φλόγα από τη φωτιά διέσχισε το Απέραντο Χάσμα και συνάντησε ένα ρεύμα αέρα από τη γη του πάγου. Στη συνέχεια, όπως ο ατμός θολώνει ένα καθρέφτη, εμφανίστηκε νερό και, στάλα-στάλα, κύλησε μέσα στο Απέραντο Χάσμα. Το νερό αυτό έδωσε ζωή στο πρώτο ον: ένα γίγαντα από πάγο, τον Ίμιρ. Καθώς κοιμόταν, γιοι και θυγατέρες ξεπήδησαν από τα χέρια και τα πόδια του, ώσπου το Απέραντο Χάσμα πλημύρισε από μια ολόκληρη φυλή άγριων γιγάντων από πάγο, που τρέφονταν από το γάλα μιας γιγάντιας αγελάδας. Η αγελάδα έτρωγε πάγο. Καθώς έγλειφε τον πάγο ξεσκέπασε έναν άνθρωπο. Τον έλεγαν Μπούρι και είχε ένα γιο που τον έλεγαν Μπορ, που ήταν πατέρας των θεών Οντίν, Βίλι και Βι. Ο Όντιν και τα αδέλφια του σκότωσαν τον Ίμιρ, από τις λαβωματιές του κύλησε ένα ποτάμι αίμα. Το κρανίο του έγινε ο ουράνιος θόλος και το αίμα του θάλασσες. Χρησιμοποιώντας σπίθες από το βασίλειο της φωτιάς, τα τρία αδέλφια έφτιαξαν τον ήλιο, το φεγγάρι και τα αστέρια. Αργότερα ο Όντιν βρήκε κοντά στην ακτή δύο πεσμένα δέντρα, μια φλαμουριά και μια φτελιά. Πήρε ένα κλαδί από το καθένα και από αυτά έφτιαξε δυο ανθρώπους: από τη φτελιά γεννήθηκε ένας άντρας, ο Ασκ, και από τη φλαμουριά μια γυναίκα, τη Έμπλα. Αυτοί αποτέλεσαν τους προγόνους ολόκληρης της ανθρωπότητας.