Μάχες Θεών και Τιτάνων – Τυφωευς

Μάχες Θεών και Τιτάνων – Τυφωευς. Δέκα χρόνια πάλευαν σε έναν επίμονο αγώνα μεταξύ τους οι Τιτάνες, οι παλιοί θεοί, από την κορυφή της Όθρυος και ο Δίας με τα αδέλφια του από τον Όλυμπο. Ο αγώνας και η μάχη από τις δύο πλευρές ήταν σκληρός και δεν μπορούσε να δοθεί ένα αποφασιστικό και οριστικό τέλος. 

Η Γαία

Η Γαία όμως επενέβη και έδωσε μία συμβουλή στους Ολύμπιους. Να ανασύρουν από τα βάθη και τα έσχατα της γης, τους Εκατόγχειρες. Τον Βριάρεω, τον Γύη και τον Κόττο. Έτσι και έγινε. Έφεραν στην επιφάνεια τους Εκατόγχειρες, τους δυνάμωσαν ταΐζοντας τους Αμβροσία και Νέκταρ, την τροφή των Θεών. Ο Δίας τους ζήτησε τότε να πολεμήσουν στο πλευρό τους ενάντια των Τιτάνων. Στο όνομα των τριών ο Κόττος το υποσχέθηκε.

Η Μάχη

Σε μία ακόμα μάχη πού ξεκίναγε παρατάχθηκαν οι Θεοί και οι Τιτάνες ο ένας απέναντι από τον άλλο. Οι νέοι όμως συμπολεμιστές των Ολύμπιων είχαν τριακόσια χέρια. Πήραν από μία τεράστια πέτρα στο κάθε τούς χέρι, και ένα σύννεφο από 900 πέτρες κατευθύνθηκε πρός τους Τιτάνες. Έτσι σφραγίστηκε και το τέλος τους.

Επί εννιά μέρες και εννιά νύχτες ένα αμόνι πέφτει από τον Ουρανό και φτάνει την δέκατη στα Τάρταρα. Τρία στρώματα νύχτας απλώνονται γύρω από αυτά και ένας χάλκινος τοίχος τα περικυκλώνει. Εκεί, στην σκοτεινιά δεμένοι ρίχτηκαν οι Τιτάνες. Φρουροί στα τάρταρα ορίστηκαν από τον Ζέυς οι Εκατόγχειρες.

Σε άλλη αναφορά λέγετε πώς η μάχη ενάντια στους Τιτάνες κρίθηκε από τις αστραπές και τις βροντές του νέου κυρίαρχου θεού, του Δία, που του είχαν δώσει οι Κύκλωπες.

Ο Τυφωεύς

Μετά την πτώση των Τιτάνων, από την Γαία, γεννήθηκε ο Τυφωεύς. Πατέρας του λέγεται πώς ήταν ο Τάρταρος. Μισός άνθρωπος και μισός ζώο. Το μέγεθος του και η δύναμη του ξεπερνούσε όλα τα παιδιά της Γαίας. Ήταν τόσο ψηλός που το κεφάλι του άγγιζε τα αστέρια και τόσο ογκώδης που το ένα του χέρι έφτανε στην ανατολή και το άλλο στην δύση. Στους ώμους του φύτρωναν εκατό κεφάλια φιδιών και από την μέση και κάτω έμοιαζε με δύο τεράστια κουλουριασμένα φίδια. Ο Τυφωεύς μπορούσε να βρυχάται σαν ταύρος, τα μάτια του ήταν φωτιά και τα μαλλιά του ανέμιζαν στον ουρανό. 

Άλλος ένας αντίπαλος για τον Ζεύς. Ποιος θα κυριαρχούσε τελικά σε θεούς και ανθρώπους;

Ο Ζεύς άρχισε με τους κεραυνούς να τον τραυματίζει και με ένα ατσάλινο δρεπάνι τον καταδίωξε μέχρι το βουνό Κάσιον. Εκεί αποφάσισε να πιαστούν στα χέρια. Έτσι, ο Τυφωεύς τύλιξε τον Ζεύς με τα τεράστια φίδια, πήρε το δρεπάνι και έκοψε τους τένοντες των χεριών και των ποδιών του Δία. Μετέφερε αδύναμο πλέον τον Δία, στους ώμους του, στο σπήλαιο Κωρύκειο. Τα νεύρα του Δία τα έκρυψε σε ένα τομάρι αρκούδας και τα έδωσε στην Δελφύνη, μία δράκαινα, να τα φυλάξει.

Ο Ερμής

Ο Ερμής, γνωστός για τις κλοπές του από μωρό, και ο Αιγιπάν κλέψανε από την Δελφύνη τα νεύρα και τα έδωσαν πίσω στον Ζεύς. Ο Ζεύς ξαναβρήκε την δύναμη του και σε ένα άρμα με φτερωτά άλογα καταδίωξε τον Τυφωεύς μέχρι το όρος Νύσα. Οι Μοίρες εξαπάτησαν τον Δράκων και του έδωσαν τους καρπούς της μίας ημέρας.

Ο Τυφωεύς, πέταξε και πολέμησε στην οροσειρά Αίμος, στην Θράκη. Εκεί σφεντόνιζε ολόκληρα βουνά που τα έβαφε με αίμα, έτσι μέχρι σήμερα το βουνό ονομάζεται Αίμος. Ο Τυφωεύς τελικά έφτασε στην Σικελία όπου ο Ζεύς πέταξε πάνω του την Αίτνα. Από το βουνό μέχρι και σήμερα ξεπηδούν φλόγες θυμίζοντας μας ποιος είναι παγιδευμένος από κάτω.

Ο Πάνας

Ο Ερμής και ο Πάνας παίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτή την νίκη του Ζεύς. Αυτό το γεγονός μας παραδίδεται και κάπως έτσι. Ο Πάνας μεταμφίεσε τον Κάδμο σε βοσκό. Ως βοσκός μάγεψε τον Τυφωεύς με τους ήχους της φλογέρας του και έπεισε τον Δράκο ότι με τα νεύρα του Δία θα έφτιαχνε ένα ακόμα πιο ωραίο μουσικό όργανο. Η παγίδα αυτή έπιασε και έτσι ο Πάνας έκλεψε τούς τένοντες και τούς επέστρεψε στον Ζεύς.