Η μοίρα του ανθρώπινου γένους

O διαχωρισμός των γενεών κατά τον Ησίοδο – Το χρυσό γένος

Η μοίρα του ανθρώπινου γένους. Η ιστορία για τη μοίρα του ανθρώπινου γένους ή καλύτερα το διαχωρισμό των γενεών των ανθρώπων αναφέρεται στον Ησίοδο ως εξής: Οι Ολύμπιοι θεοί δημιούργησαν πρώτα το χρυσό γένος των ανθρώπων. Οι άνθρωποι αυτοί ζούσαν όπως οι θεοί. Χωρίς να γνωρίζουν τον πόνο, τη θλίψη, τον κόπο ή το θάνατο. Ζούσαν χαρούμενοι και ευτυχισμένοι μαζί με τους αθάνατους έχοντας όλα τα αγαθά του κόσμου χωρίς να μοχθούν. Οι γη τους έδινε από μόνη της τους καρπούς της και είχαν επίσης στη διάθεσή τους πολλά κοπάδια ζώων. Τα γηρατειά δεν τους άγγιζαν και ο θάνατος για αυτούς ερχόταν σαν ένας αιώνιος ύπνος.

Όταν το γένος αυτό καταποντίστηκε στη γη, ο Δίας έκανε τους ανθρώπους πνεύματα. Τα πνεύματα αυτά θα επέστρεφαν στη γη για να φρουρούν την επόμενη γενιά. Να αποδίδουν δικαιοσύνη και να μοιράζουν τον πλούτο στους ανθρώπους του επόμενου γένους.

 Η μοίρα του ανθρώπινου γένους | Το αργυρό γένος

Το αργυρό γένος που δημιούργησαν κατόπιν οι θεοί ήταν κατώτερο του χρυσού, τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή. Τα παιδιά ζούσαν εκατό χρόνια κοντά με τη μάνα αλλά πέθαναν πάνω στη νιότη τους με πόνο. Είχαν την επιθυμία να είναι πρώτοι σε όλα και δεν αναγνώριζαν την ανωτερότητα των θεών. Δεν τους τιμούσαν ούτε θυσίαζαν στο όνομά τους όπως οι πρώτοι άνθρωποι. Θυμωμένος ο Δίας για τη ματαιοδοξία τους, εξαφάνισε το αργυρό γένος καταποντίζοντάς το στα βάθη της γης. Ωστόσο, στα πνεύματά τους αποδίδονταν ακόμη κάποιες τιμές.

Η μοίρα του ανθρώπινου γένους | Το χάλκινο γένος

Ο Δίας έπειτα δημιούργησε το τρίτο στη σειρά ανθρώπινο γένος από τις μελίες, που ονομαζόταν χάλκινο γένος. Το χάλκινο γένος σε αντίθεση με το αργυρό ήταν ένα πολεμοχαρή γένος με που χαίρονταν μόνο με τη βία. Είχαν γιγάντια κορμιά με ρωμαλέα δύναμη και ατσαλένια ψυχή. Τα όπλα τους και σπίτια τους ήταν φτιαγμένα από χαλκό. Οι άνθρωποι αυτοί φαγώθηκαν μεταξύ τους και έτσι το γένος τους κατρακύλησε στα βάθη της γης, στο παλάτι του Άδη.

Η μοίρα του ανθρώπινου γένους | Το γένος των ηρώων

Ο Ησίοδος, ανάμεσα στο χάλκινο και το σιδερένιο γένος που ακολουθεί, αναφέρει το γένος των ηρώων. Πρόκειται για το ανθρώπινο γένος που πολέμησε στους ηρωικούς πολέμους της Θήβας και της Τροίας. Όταν οι ήρωες αυτοί πέθαιναν οι θεοί τους επέτρεψαν να συνεχίσουν το «ταξίδι» τους στα νησιά των μακάρων.

Η μοίρα του ανθρώπινου γένους | Το σιδερένιο γένος

Το σιδερένιο γένος κατά τον Ησίοδο είναι το πέμπτο και τελευταίο γένος των ανθρώπων, στο οποίο έζησε ο Έλληνας ποιητής. Ο Ησίοδος μιλά με άσχημα λόγια γι αυτό το γένος των ανθρώπων προφητεύοντας κακιά κατάληξη. Ακόμη και η θεά της ντροπής, η Αιδώς, και της τιμωρίας, η Νέμεσις, θα τους γύριζαν την πλάτη. Θα επέστρεφαν στο βασίλειο των θεών και θα εγκατέλειπαν τους ανθρώπους στη μοίρα τους.

Η δημιουργία της κιβωτού από τον Δευκαλίωνα

Άλλες διηγήσεις αναφέρουν ότι ο Δίας κατέστρεψε το χάλκινο γένος των ανθρώπων στέλνοντας μία μεγάλη πλημμύρα. Ο Προμηθέας συμβούλεψε τότε τον γιο του Δευκαλίωνα που είχε πάρει για γυναίκα του την Πύρρα, την κόρη του Επιμηθέα και της Πανδώρας, να φτιάξει μία ξύλινη κιβωτό. Πριν ξεκινήσει η μεγάλη νεροποντή από τον Δία, ο Δευκαλίωνας μπήκε στην κιβωτό μαζί με τη γυναίκα του. Εννέα μερόνυχτα ταξίδευε η κιβωτός ακυβέρνητη στην πλημμυρισμένη Ελλάδα. Όταν σταμάτησε η νεροποντή η κιβωτός προσάραξε στον Παρνασσό.

Εκεί ο Δευκαλίωνας θυσίασε στον Δία και εκείνος έστειλε τον Ερμή να τον βοηθήσει. Ο γιος του Προμηθέα ζήτησε μέσω του αγγελιοφόρου του Δία ανθρώπους για να συνεχιστεί το γένος. Ο Δίας διέταξε τότε το ζευγάρι να αρχίσει να πετάει πίσω του πέτρες. Οι πέτρες που πέταξε ο Δευκαλίωνας γίνανε άνδρες και οι πέτρες που πέταξε η Πύρρα γυναίκες. Έτσι γεννήθηκε ο λαός (από το «λάας» που σημαίνει πέτρα) από το πλήθος των ανθρώπων.

Ρώτα το Ταρωτώ