Ένα Διαφορετικό Ψυχολογικό Τεστ

Ψυχολογικό Τεστ. Ένα ψυχολογικό τεστ το οποίο είναι η αρχή ενός μακροσκελούς τεστ που έγινε στο πανεπιστήμιο του Καναδά από ένα κορυφαίο καθηγητή-ερευνητή ψυχολογίας (M.G.fherner). Σκοπός του; Κάνετε το τεστ… και θα καταλάβετε!

Ψυχολογικό Τεστ

Ξυπνάτε ξαφνικά σε ένα πολύ σκοτεινό δωμάτιο.

Το δωμάτιο είναι τεράστιο θα έλεγα καλύτερα σαν ένα μεγάλο σπίτι χωρίς μεσοτοιχίες.

Δεν ξέρετε γιατί και πώς είστε εκεί μέσα.

Καταλαβαίνετε ότι τα ρούχα που φοράτε δεν είναι δικά σας. Είστε πάρα πολύ ιδρωμένοι παρ’ολο που το δωμάτιο είναι κρύο και τα ρούχα που φοράτε ελαφριά.

Θέλετε να φωνάξετε μα φοβάστε να το κάνετε. Νομίζετε πως κάποιος θα ακούσει ότι ξυπνήσατε και θα έρθει να σας κάνει κακό.

Μένετε λοιπόν αγχωμένοι μέσα στην ένταση προσπαθώντας να εξηγήσετε κάτι έστω και το παραμικρό μα τίποτα δεν φτάνει τη λογική σας.

Όπως είπα και πριν το δωμάτιο είναι πάρα πολύ σκοτεινό. Όμως στο βάθος αρκετά μακρυά ένα μικρό φως απαλύνει το απόλυτο σκοτάδι από τη χαραμάδα μιας πόρτας.
Θέλετε να πάτε εκεί, έστω για ένα δευτερόλεπτο.
Κάτι μέσα σας, σας λέει για εκεί. Κάτι μέσα σας, σας κάνει να ξεκινήσετε για εκείνο το φως.
Νιώθετε πως εκεί μέσα κάθεται ένα και μόνο ένα άτομο το οποίο αγαπάτε και ότι αυτό το άτομο έχει έρθει εκεί για ένα και μόνο σκοπό. Όχι για να  σας λυτρώσει μα για να σας πει μία και μόνο λέξη και μετά να χαθεί.
Δε σας πειράζει όμως αυτό. Εσείς απλά θέλετε να ακούσετε αυτή τη λέξη, αυτή η λέξη θα είναι η λύτρωση σας. Αυτή η λέξη θα σας διώξει κάθε φόβο.
1) Ποιο άτομο θα θέλατε να είναι αυτό?
2) Ποία λέξη θα θέλατε να ακούσετε από το στόμα του?
3) Τι ρούχα φαντάζεστε ότι φοράτε?
4) Πώς φαντάζεστε το δωμάτιο?
5) Έξω τι είναι μέρα ή νύχτα?
6) Γιατί βρίσκεστε εκεί?

Ψυχολογικό Τεστ – Οι Απαντήσεις

Η Κατάσταση

Ο σεναριογράφος λοιπόν μας τοποθετεί σε μια σκοτεινή κατάσταση, αποσκοπώντας έτσι να τονίσει μια μοναδική στιγμή της “ζωής” μας: Την αμέσως πρώτη μετά το τέλος της.
Ναι λοιπόν βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο του θανάτου μας. Για κάποιο λόγο έχουμε πεθάνει. Ξέρουμε ότι κάτι δε πάει καλά όμως δεν έχουμε την νοητική υποδομή να το συνειδητοποιήσουμε. Δεν είμαστε φορείς έντονων αναμνήσεων παρά μόνο συναισθημάτων αυτο-επιβίωσης και προσαρμογής στο νέο μας περιβάλλον. Κάθε ψυχική μας δύναμη λειτουργεί μόνο για τον εγκλιματισμό και τη νόηση της νέας μας κατάστασης.

Το Άτομο

Ο σεναριογράφος λοιπόν εδώ λοιπόν γίνεται καλός μαζί μας προσφέροντας μας μια μοναδική ευκαιρία. Τη συνάντηση ενός πολυαγαπημένου μας προσώπου κάνοντας μας έτσι να ξεχαστούμε από κάθε τι τρομακτικό και πρωτόγνωρο που συναντάμε στο νέο μας περιβάλλον. Όλοι έχουμε την αίσθηση ότι είναι η τελευταία φορά που αντικρίζουμε αυτό το άτομο μα όπως οι περισσότεροι θα καταλάβατε και θα νιώσατε αυτό δε μας ενοχλεί, δε μας στενοχωρεί. Μια του λέξη μόνο μας φτάνει να μας κάνει να ξεχαστούμε από όλο αυτό τον εφιάλτη και να νιώσουμε αδιαφορία για κάθε τι που πρόκειται να συναντήσουμε. Αυτό το άτομο λοιπόν είναι το άτομο που αγαπάμε ή εμπιστευόμαστε η και τα δύο όσο κάθε τι στη ζωή μας. Είναι το μοναδικό άτομο που θα θέλαμε να συναντήσουμε σε αυτή τη στιγμή της καινούριας μας “ζωής” έστω και για μια μόνο φορά.

Η Λέξη

Όσο καλός γίνεται μαζί μας ο σεναριογράφος λοιπόν τόσο σκληρός μετατρέπεται περιορίζοντας την επαφή μας με το αγαπημένο μας πρόσωπο σε μια μόνο λέξη.
Οι λέξεις λοιπόν που είπαμε δηλώνουν τα έξης:
1)Κάτι που λαχταρούσαμε να ακούσουμε από το συγκεκριμένο πρόσωπο μα οι εγωισμοί ή άλλες συνθήκες της καθημερινότητας του απαγόρευαν να ξεστομιστεί.
2)Κάτι που ακούγαμε και νιώθαμε καθημερινά από το συγκεκριμένο άτομο και μας άρεσε τόσο που μας έκανε να ζούμε μόνο γι αυτό ώστε να είναι και το τελευταίο πράγμα που θα θελήσουμε να πάρουμε μαζί μας.
3)Κάτι που θα έπρεπε να είχαμε πει εμείς στο συγκεκριμένο πρόσωπο μα δεν το είπαμε ποτέ.
(Τα άτομα της περίπτωσης 2 είναι και οι πιο ευτυχισμένοι)

Τα Ρούχα

Τα ρούχα που φανταζόμαστε ότι μας συνοδεύουν λοιπόν στο θάνατο μας εκφράζουν το οικονομικό επίπεδο της βιολογικής μας ζωής. Ή ακόμα και το πόσο “κακομαθημένοι” είμαστε ως “ζωντανοί “
Άλλοι αδιαφορούν αν στη κατάσταση που βρίσκονται θα είναι γυμνοί, ξεσκισμένοι, σκονισμένοι και άλλοι φαντάζονται τον εαυτό τους με μεταξωτά λευκά φορέματα, φτερά κ.α.

Το Δωμάτιο

Το δωμάτιο είναι ένα κομμάτι δύσκολο να περιγραφεί.
Έχει να κάνει με την συνειδησιακή μας ισορροπία.
Δηλώνει με ένα ξεχωριστό τρόπο το καλό και το κακό μέσα μας. Το δωμάτιο είναι το αποτέλεσμά των τύψεων μας ως ζώντες άνθρωποι. Δε μας ανέφερε κανείς ότι το δωμάτιο είναι τρομακτικό γεμάτο υγρασία και ανατριχιαστικά αντικείμενα. Το μόνο που αναφέρθηκε είναι σκοτεινό όπου σκοτεινό δε σημαίνει και τρομαχτικό. Ένα αρμονικό σκοτάδι δεν είναι φρικιαστικό.
Έτσι λοιπόν καθένας ανάλογα με τις συνειδησιακές του ανησυχίες κατατάσσει τον εαυτό του στο ανάλογο δωμάτιο..

Μέρα ή Νύχτα

Θέλοντας ο καθηγητής να κατανοήσει τη λαχτάρα μας για τη ζωή επινόησε την κατάσταση του φωτός εκτός δωματίου.
Το “έξω” λοιπόν είναι η ΖΩΗ. Όποιου το μυαλό έπλασε τη ζωή φωτεινή δηλώνει πως η ζωή του είχε νόημα και σκοπό και νιώθει πως είναι αδικημένος να είναι κλεισμένος στο σκοτάδι…Όποιου το μυαλό έπλασε το σκότος πρέπει να βρει περισσότερα ενδιαφέροντα στη ζωή του. Είναι σαν να μην είχε διαφορά η μία κατάσταση από την άλλη. Σαν να λέει: Ε σιγά δεν άλλαξε και τίποτα.

Γιατί Βρίσκεσαι εκεί;

Αυτό το κομμάτι έχει να κάνει καθαρά με την αξιολόγηση της φαντασίας του καθενός..Δεν υπάρχει ερμηνεία για τις απαντήσεις αυτές και αποσκοπεί μόνο στη λειτουργία της σκέψης.
Ψυχολογικό Τεστ. Διαβάστε τώρα τι απάντησε μια 25χρονή κοπέλα όταν ρωτήθηκε τις παραπάνω ερωτήσεις.
Πρόσωπο: Παναγία
Λέξη: Θέατρο
Ρούχα: Ένα λευκό μανδύα
Δωμάτιο: Ένα τεράστιο δωμάτιο με τα παιδικά μου πράγματα στην άκρη μαζεμένα (σαν να μετακομίζω)
Έξω: Μέρα, αλλά σε λίγο νυχτώνει.
Γιατί: Γιατί δεν έκανα όσα έπρεπε να κάνω. Είναι η τιμωρία μου.
Όπως καταλαβαίνετε στηρίζει την εμπιστοσύνη του σε κάτι τόσο άγιο που καλείται Πανάγια.
Η λέξη που λαχταράει να ακούσει είναι το θέατρο. Στην αρχή θεώρησα πως θέλει να ακούσει μια λέξη που δηλώνει μια ψεύτικη κατάσταση από ένα άγιο πρόσωπο μα γελώντας με διέψευσε όταν μου περιέγραψε τη λαχτάρα της να γίνει ηθοποιός.
Μιλούσε για το θέατρο και έκλαιγε.
Ένιωθε πως έχει κάτι μέσα της που πρέπει να το μοιραστεί με ένα κοινό που θα τη χειροκροτήσει..
Το χειροκρότημα μου είπε θέλει να είναι η ανταμοιβή της…
Μου ανέφερε επίσης πως έχει ένα μοναδικό τρόπο στο να προσφέρει γέλιο μα και κλάμα. Ένα μοναδικό τρόπο να σε κερδίσει με τα μάτια της. Να μπει ανάμεσα σου και να σε κάνει να τη χαζεύεις.
Μα αυτό δε θέλει να το μοιραστεί με δύο. Θέλει να το μοιραστεί με το πλήθος που αποτελεί το κοινό ενός θεάτρου.
Το δωμάτιο που περιέγραψε δηλώνει την αθωότητα της. Το κοριτσάκι που είναι κρυμμένο μέσα της. Το κοριτσάκι αυτό με το μελίρρυτο χαμόγελο.
Το (σε λίγο νυχτώνει) θέλει να δηλώσει αργοπορία στο προορισμό της. Όπως και πιο κάτω αναφέρει δεν έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω και τώρα δεν προλαβαίνω. Νύχτωσε…

Σχολιάστε